Historia NSZZ FSG

10 lat Straży Granicznej

Wpływ inicjatyw społecznych zrzeszonych w Niezależnym Ruchu Żołnierzy Zawodowych WOP na proces tworzenia Straży Granicznej

Składam gorące podziękowanie kolegom: ppłk rez. Zbigniewowi Solińskiemu, ppłk Mariuszowi Schielke i kmdr por Andrzejowi Walczewskiemu za pomoc w zebraniu materiałów.

   4 czerwca 1989 roku dla większości Polaków stał się datą przełomową. Wytworzyła się nowa sytuacja społeczno - polityczna w kraju. Odczuli to również żołnierze Wojsk Ochrony Pogranicza. Dobrze atmosferę tamtych dni oddaje tekst zamieszczony w Biuletynie Informacyjnym KKKZ GI NZZMO cyt. "Zmienia się świat, zmienia się Polska. Zmiany dochodzą i tam, gdzie trwałość i niewzruszalność wydawały się być gwarancją bytu. Wyzwanie stojące przed nami niesie niepokój o przyszłość, ale i pewność, że tak już było - być już nie może. Przez wiele lat, na różne sposoby usiłowano utrwalić w nas przekonanie o nieprzekraczalności pewnych granic. Dziś niemożliwe jest możliwe. Nie zwalnia nas to z konieczności wyboru... Pamiętać jednak musimy o tym, żeby nasze lęki i obawy nie przekreśliły nadziei na to, że jeszcze będzie normalnie..."1.

   W pierwszej połowie grudnia 1989 roku w Karpackiej Brygadzie WOP rozpoczęła działalność Samodzielna Grupa Inicjatywna Ruchu Obywatelskiego Wojska Polskiego. Po swoim pierwszym posiedzeniu dwóch przedstawicieli spotkało się w Warszawie z Marszałkiem Senatu Senatorem Wielowiejskim oraz z posłami Gieremkiem i Michnikiem2. Spotkanie to miało charakter poznawczy i jednocześnie opiniodawczy o Ruchu w Parlamencie. Po powrocie i sondażach wśród kadry w dniu 19 grudnia 1989 roku powstał projekt apelu samodzielnej grupy inicjatywnej Ruchu Obywatelskiego Wojska Polskiego przy Karpackiej Brygadzie WOP i jednostce wojskowej WSW w Nowym Sączu.

   Apel był skierowany do wszystkich przełożonych oraz senatorów i posłów Rzeczypospolitej Polskiej. Apel wzywał między innymi do3:
- odpolitycznienia wojska oraz zagwarantowania kadrze prawa do własnego światopoglądu i przekonań politycznych;
- przyznania praw do tworzenia własnych związków zawodowych lub innych form organizacyjnych działających w imieniu kadry;
- umożliwienia kadrze bezpośredniego wpływu na kształt projektowanych ustaw o ochronie granic RP i jej organach;

   W apelu postulowano chęć włączenia się w proces budowy nowej Rzeczypospolitej poprzez autentyczny wpływ kadry na kształt przepisów prawnych mających związek ze służbą. Zaproponowano powrót do tradycji Korpusu Ochrony Pogranicza II Rzeczypospolitej.

   W dniu 29 stycznia 1990 roku na zebraniu ogólnym kadry Brygady apel przedstawiono żołnierzom zawodowym gdzie uzyskał poparcie zdecydowanej większości4. W dniu 3 lutego 1990 roku, po spotkaniu całej kadry z senatorem Pawłowskim, reprezentanci wszystkich pododdziałów KaBWOP wybrali w sposób demokratyczny Grupę Przedstawicielską Ruchu Obywatelskiego Wojska Polskiego w ilości 21 osób5. W skład grupy przedstawicielskiej weszli: mjr Adam Barda, kpt. Leszek Cegiełka, kpt. Krzysztof Iwańczyk, kpt. Zbigniew Jeż, por. Ryszard Łakomski, kpt. Edward Majoch, kpt. Bogusław Pociecha, ppłk Zbigniew Soliński, por. Wacław Sółkowski, kpt. Tomasz Szkliński, kpt. Tadeusz Wieciech, kpt. Leszek Zatorski, kpt. Zygmunt Andrejas, st. chor. Andrzej Siwiec, st. sierż. sztab. Krzysztof Wójcik, kpt. Krzysztof Grondalski, ppor. Zbigniew Korzeniowski, mł. chor. Andrzej Łysowski, st. chor. Bogusław Łukasik, mł. chor. Wiesław Wójtowicz, kpt. Wojciech Kawecki. Pomimo, że nie przydzielono żadnych funkcji przywódczych, przewodnictwo w kierowaniu ruchem objął kpt. Tomasz Szkliński.

   W dniu 4 lutego 1990 roku apel samodzielnej grupy inicjatywnej Ruchu Obywatelskiego Wojska Polskiego przy Karpackiej Brygadzie WOP i jednostce wojskowej WSW w Nowym Sączu został wysłany drogą służbową do dowództwa oraz wszystkich jednostek organizacyjnych WOP. W dniu 8 lutego 1990 roku grupa w składzie: ppłk Zbigniew Soliński, mjr Adam Barda, kpt. Tadeusz Wieciech, kpt. Wojciech Kawecki6 złożyła wspomniany apel na ręce Marszałka Senatu i Marszałka Sejmu, a ponadto przekazała go posłowi Rokicie, sprawozdawcy projektów ustaw o MSW. Podczas spotkania w Senacie i Sejmie grupa uzyskała poparcie dla swoich działań, jednocześnie zwrócono się z prośbą o stworzenie przedstawicielstwa ruchu całych wojsk. W dniu 9 lutego 1990 roku kpt. Wojciech Kawecki ogłosił apel, w emitowanych w I Programie TVP ogólnopolskich Wiadomościach7. Treść apelu opublikowano również w prasie lokalnej polski południowo-wschodniej tj. w "Dzienniku Polski", "Tygodniku Małopolskim" oraz w "Tygodniku Nowosądeckim".

   W tym samym czasie, niezależnie od inicjatyw podjętych przez kadrę w Nowym Sączu tworzyła się inicjatywa mająca na celu powołanie związku zawodowego w Gdyni. Na pierwszym spotkaniu w dniu 12 grudnia 19898 roku, postanowiono dążyć do utworzenia w Wojskach Ochrony Pogranicza Niezależnego Związku Żołnierzy Zawodowych. Efektem tych działań było powołanie w dniu 1 lutego 1990 roku przez żołnierzy zawodowych Granicznej Placówki Kontrolnej i Batalionu Portowego WOP w Gdyni przy udziale reprezentantów innych jednostek Kaszubskiej Brygady WOP Niezależnego Związku Zawodowego WOP9. W wyniku wyborów wyłoniony został również Gdyński Komitet Założycielski Niezależnego Związku Zawodowego WOP, którego przewodniczącym został kpt. Władysław Krugły, wiceprzewodniczącymi por. Roman Kamiński i por. Mariusz Selke, a oficerem prasowym por. Andrzej Walczewski. Postanowiono, że związek będzie działał na podstawie ustawy o stowarzyszeniach.



Rysunek 1
Gdyński Komitet Założycielski Niezależnego Związku Zawodowego WOP w trakcie wywiadu dla TVP. Od prawej stoją: por. Roman Kamiński, por. Andrzej Walczewski, kpt. Władysław Krugły, por. Mariusz Selke.

   Wiadomym już wówczas było, że pojawiła się inicjatywa ustawodawcza dotycząca wprowadzenia do projektu ustawy o Straży Granicznej zapisów dotyczących związków zawodowych, jednak nadal obowiązywał zakaz tworzenia związków zawodowych żołnierzy. Bardziej klarownie przedstawiała się sytuacja dla funkcjonariuszy resortu spraw wewnętrznych, bowiem po opublikowaniu w październiku 1989 roku listu otwartego funkcjonariuszy RUSW w Piekarach Śląskich i Lublińcu oraz powstaniu Grupy Inicjatywnej NSZZ FMO w województwie elbląskim, a następnie Gdańskiego Komitetu Założycielskiego NZZ MO, Minister Spraw Wewnętrznych gen. broni Czesław Kiszczak wystosował pismo do wszystkich funkcjonariuszy i pracowników cywilnych resortu spraw wewnętrznych, w którym uznał możliwość - mimo braku stosownych uregulowań prawnych - podjęcie prac przygotowawczych mających na celu wypracowanie koncepcji przyszłego związku zawodowego10.

   Rada Wojskową MON pomimo wyrażenia poparcia "...dla idei i dążeń do utworzenia społecznej organizacji żołnierzy zawodowych..."11 wyrażała się z niepokojem o "...zjawiskach zagrażających porządkowi i dyscyplinie wojskowej, a tym samym zwartości i gotowości bojowej sił zbrojnych"12.

   Gdyński Komitet Założycielski Niezależnego Związku Żołnierzy zawodowych WOP w dniu 6 lutego 1990 roku wystąpił z pismem do Ministra Spraw Wewnętrznych "...o wystąpienie z propozycją utworzenia podstaw prawnych umożliwiających funkcjonowanie związku w WOP." Taka inicjatywa jednak nigdy nie została podjęta.

   W dniu 6 lutego 1990 roku doszło w Gdańsku do spotkania Gdyńskiego Komitetu Założycielskiego z dowódcą WOP gen. Feliksem Stramikiem. Na spotkaniu przedstawiono szereg postulatów związanych z koncepcją reorganizacji systemu ochrony granicy państwa, a także spraw socjalno - bytowych i finansowych funkcjonariuszy13.
   Gdyński Komitet Założycielski Niezależnego Związku Żołnierzy Zawodowych WOP w dniu 9 lutego 1990 roku wystąpił z apelem do wszystkich żołnierzy zawodowych WOP14. W apelu tym zwrócono się do wszystkich żołnierzy zawodowych WOP o organizowanie grup inicjatywnych i powoływanie komitetów założycielskich Niezależnego Związku Żołnierzy Zawodowych WOP w celu wyłonienia reprezentacji NZZ WOP i doprowadzenia do Zjazdu Krajowego. Określono zasadniczy cel powstania związku tj. "...reprezentowanie i obrona praw i interesów członków związku wobec kierownictwa WOP, resortu spraw wewnętrznych, organów władzy i administracji państwowej." Do ważnych spraw zaliczono również:
- usprawnienie ruchu granicznego poprzez uproszczenie procedury odpraw granicznych;
- doprowadzenie do bardziej efektywnego wykorzystywania funduszy budżetowych przeznaczonych na działanie formacji, między innymi na rozbudowę istniejących i budowę nowych przejść granicznych oraz wyposażenie w nowoczesne środki techniczne;

   Inicjatywą tworzenia organizacji działających w strukturach WOP zajął się również pion wychowawczy dowództwa WOP. W dniu 12 lutego 1990 roku został przesłany drogą służbową telegram z dowództwa WOP, o przeprowadzenie zebrań kadry zawodowej celem zainicjowania powstania organizacji środowiskowej żołnierzy zawodowych WOP15.

   Jednocześnie, w dniu 12 lutego16 oraz ponownie w dniu 13 lutego 199017 roku Grupa Przedstawicielska Ruchu Obywatelskiego Wojska Polskiego przy Karpackiej Brygadzie WOP i jednostce wojskowej WSW w Nowym Sączu skierowała do wszystkich jednostek organizacyjnych WOP propozycję przeprowadzenia w Nowym Sączu ogólnokrajowego zjazdu przedstawicieli grup inicjatywnych "Ruchu" kadry zawodowej Wojsk Ochrony Pogranicza. Termin zjazdu został określony na dzień 17 - 18 lutego 1990 roku. Na organizację zjazdu uzyskano zgodę Dowódcy WOP. Celem zjazdu miało być uzgodnienie wspólnego programu, zasad działania, środków realizacji oraz wyłonienie delegacji przedstawicielskiej do rozmów z przełożonymi oraz posłami do Sejmu i Senatu. Krótkie terminy spowodowane były zaawansowaniem prac nad ustawami dotyczącymi ochrony granicy RP18.

   Kiedy informacja o działaniach podjętych przez Grupę Przedstawicielską Ruchu Obywatelskiego Wojska Polskiego, zmierzających do utworzenia "Ruchu" kadry zawodowej WOP oraz działaniach podjętych przez Gdyński Komitet Założycielski Niezależnego Związku Żołnierzy Zawodowych WOP, zmierzających do utworzenia "Związku Zawodowego" dotarła do wiadomości kadry WOP doszło do ożywionej dyskusji oraz do wzajemnych zarzutów, a w konsekwencji do podziału reprezentacji żołnierzy zawodowych. Gdyński Komitet Założycielski NZŻZ WOP zarzucił Grupie Przedstawicielskiej Ruchu Obywatelskiego WP, iż nie ma prawa utożsamiać się z całym Wojskiem Polskim19. Stanowczo odrzucono istnienie w strukturach związkowych przedstawicieli WSW jednostek MSW. Natomiast zwolennicy drugiej opcji odcięli się od koncepcji funkcjonowania związku przedstawionej przez Gdyński Komitet Założycielski NZŻZ WOP na łamach miesięcznika "Granica"20 zarzucając jej działaczom powiązanie z członkami ówczesnego kierownictwem WOP.

   Niezależnie od tych działań została podjęta inicjatywa tworzenia grup inicjatywnych. Jako pierwsza powstała w dniu 14 lutego 1990 roku Grupa Inicjatywna Związku Zawodowego Żołnierzy Zawodowych WOP w Szczecinie. Przewodniczącym grupy został ppłk Wojciech Braciszewski21.

   Na kanwie toczących się dyskusji jednak doszło, w dniach 17 - 18 lutego 1990 roku w Nowym Sączu, do Zjazdu przedstawicieli grup inicjatywnych kadry zawodowej WOP. W trakcie Zjazdu została utworzona Grupa Przedstawicielska Tymczasowego Niezależnego Ruchu Żołnierzy Zawodowych WOP. Zasadniczym argumentem przemawiającym za taką nazwą był fakt braku zgody na tworzenie związków zawodowych w wojsku. Jako zasadniczy cel działania Grupy Przedstawicielskiej Tymczasowego NRŻZ WOP było ustalenie delegacji, która byłaby reprezentantem żołnierzy zawodowych wobec przełożonych, oraz posłów i senatorów dla konsultacji projektów ustaw dotyczących mającej powstać formacji granicznej. W skład grupy weszli: ppłk Wojciech Braciszewski, kpt. Tomasz Szkliński, por. Mariusz Selke.

   W trakcie obrad wypracowano stanowisko, że z chwilą określenia statusu prawnego formacji, podjęte zostaną natychmiastowe działania w celu zorganizowania zjazdu przedstawicieli jednostek WOP. Zjazd wystąpił z wnioskiem do Ministra Spraw Wewnętrznych o podjęcie działań zmierzających do wycofania z obrad prezydium Rady Ministrów projektu ustawy o ochronie granicy RP do czasu skonsultowania ustawy z kadrą zawodową jednostek WOP22. W trakcie Zjazdu doszło również do spotkania z posłem Pawłowskim, który stał się gorącym orędownikiem przemian w formacji.

   Po zjeździe w Nowym Sączu powstało wiele organizacji środowiskowych WOP, nadal jednak nie było jedności. W dniu 28 lutego 1990 roku powołano Stowarzyszenie Pracowników Ochrony Granic Rzeczypospolitej Polski, które powołali żołnierze dowództwa WOP, Oddziału Zaopatrzenia i Obsługi oraz GPK Okęcie23. Celem działania stowarzyszenia miało być "...wypracowania podstaw formalno - prawnych ukonstytuowania przyszłej organizacji"24. W głosowaniu jawnym wybrano zarząd organizacji w składzie: kpt. Ryszard Grabowski - przewodniczący, mjr Marek Staniszewski, por. Ryszard Gorzyński - zastępcy przewodniczącego, mjr Piotr Arabski - sekretarz, kpt. Adam Jaskóła - skarbnik, mjr Zbigniew Paciorowski, por Jacek Sobolewski, chor. Marek Stachura - członkowie.

   W sytuacji narastającego rozbicia wewnętrznego, a dużego poparcia ze strony posłów senatorów i środków masowego przekazu, Gdyński Komitet Założycielski NZŻZ WOP zwrócił się w dniu 27 lutego 1990 roku z ponownym apelem o zjednoczenie wszystkich cennych inicjatyw dla dobra wszystkich żołnierzy WOP. Zaproponowano przeprowadzenie w Sopocie w dniach 10-11 marca 1990 roku Krajowego Zjazdu Delegatów WOP25.

   Apel ten jednak nie został przyjęty pozytywnie. Wiele organizacji, odrzucało inicjatywy podjęte przez NZŻ WOP w Gdyni utożsamiając się z ustaleniami podjętymi w Nowym Sączu i pozostawiając decyzję o zorganizowaniu zjazdu Grupie Przedstawicielskiej Tymczasowego NRŻZ WOP. Przełom nastąpił po zaprezentowaniu stanowiska przez Grupę Inicjatywną z Kętrzyna, której ówczesnym przewodniczącym był kpt. Antoni Multan. W przesłanym do wszystkich jednostek telegramie26 pisał "...popieramy wszystkie cenne inicjatywy bez względu na to skąd one pochodzą... widząc potrzebę konsolidacji... Grupa Inicjatywna z Jesiona (przyp. aut. Kętrzyna) wysyła swoją delegację na zjazd...".

   Ostatecznie, w dniach 17 - 18 marca 1990 roku w Sopocie doszło do zjazdu delegatów jednostek WOP skupionych wcześniej w: Tymczasowym Niezależnym Ruchu Żołnierzy Zawodowych WOP, Niezależnym Związku Zawodowym WOP i warszawskim Stowarzyszeniu Pracowników Ochrony Granic Rzeczypospolitej Polski, z których wyłoniła się jednolita organizacja o nazwie: Niezależny Ruch Żołnierzy Zawodowych WOP27. Kierowanie NRŻZ WOP powierzono czternastoosobowej Radzie Naczelnej. W skład Rady weszli28: ppłk Wojciech Braciszewski - przewodniczący, kpt. Ryszard Grabowski i kpt. Tomasz Szkliński - zastępcy przewodniczącego, kpt. Zbigniew Nowakowski - sekretarz, kpt. Antoni Multan, kpt. Sławomir Sławiński, kpt. Władysław Krugły, kpt. Kazimierz Pojęta, kpt. Zenon Jasiński, kpt. Jerzy Karpienko, kpt. Marek Adamczyk, kpt. Marian Sabinicz, kpt. Władysław Malinowski, por. Janusz Fedko. Siedzibą Rady Naczelnej NRŻZ WOP wybrano Szczecin.

   Ruch był samodzielną i samorządną organizacją żołnierzy zawodowych WOP, niezależną od kierownictwa służbowego, organizacji politycznych i organów administracji państwowej. Główne cele Ruchu zawarto w Deklaracji programowej NRŻZ WOP przyjętej na Zjeździe w dniu 18 marca 1990 roku. Były to29:
- dążenie do utworzenia autonomicznego związku zawodowego funkcjonariuszy organów ochrony granicy państwowej;
- uczestnictwo przedstawicieli Ruchu w pracach legislacyjnych nad aktami prawnymi normującymi organizację i funkcjonowanie przyszłych organów ochrony granicy Rzeczypospolitej Polskiej;
- udział przedstawicieli Ruchu w pracach nad nową koncepcją restrukturyzacji WOP oraz opracowaniem przyszłych struktur organów ochrony granic;
- ochrona praw kadry zawodowej oraz reprezentowanie jej interesów na zewnątrz i wobec dowództwa WOP i kierownictwa resortu spraw wewnętrznych.

   Dążenie do utworzenia związku zawodowego rozpoczęto poprzez powołanie na zjeździe Komisji Statutowej, której celem było opracowanie statutu przyszłych związków zawodowych. Komisji przewodniczył por. Andrzej Walczewski. Pierwszy zjazd komisji statutowej odbył się w dniach 30 - 31 maja 1990 roku. Na zjeździe tym opracowano wstępny projekt statutu przyszłych związków zawodowych formacji ochrony granicy.

   Bardzo istotne w działalności ruchu była obrona praw kadry zawodowej oraz reprezentowanie jej interesów wobec przełożonych. W dniu 3 września 1990 roku odbyło się spotkanie wiceministra Spraw Wewnętrznych Pana Jerzego Zimowskiego z Dowódcą WOP gen. dyw. Feliksem Stramikiem i Radą Naczelną NRŻZ WOP30. W trakcie spotkania Minister ustosunkowując się do problemów nurtujących kadrę zawodową WOP przedstawionych przez członków Rady Naczelnej polecił:
- dokonać dokładnej analizy kadrowej pod kątem przyszłych struktur Straży Granicznej;
- przedstawić katalog problemów, które mogą być rozwiązane w okresie przejściowym;
- podjąć zdecydowane działania zmierzające do zakończenia postępującego procesu demoralizacji i frustracji kadry zawodowej WOP.

   W związku z brakiem propozycji konkretnych rozwiązań ze strony dowództwa WOP, dotyczących postawionych zadań Rada Naczelna NRŻZ WOP zwróciła się do Dowódcy WOP o31:
- sporządzenia szczegółowego raportu o stanie Wojsk Ochrony Pogranicza przewidującego stan przyszłej Straży Granicznej oraz możliwe do przewidzenia koszty i czas osiągnięcia założonych celów;
- podjęcie zdecydowanych działań mających na celu przeciwdziałanie negatywnym zjawiskom występującym w WOP;
- przygotowanie i konsekwentną realizację polityki kadrowej, zgodnie z potrzebami przyszłych struktur Straży Granicznej.

   Jednocześnie od czasu zjazdu w Nowym Sączu członkowie Ruchu nawiązywali kontakty z posłami i senatorami w celu reprezentowania woli żołnierzy WOP w Sejmie i Senacie w czasie rozpatrywania projektów ustaw o ochronie granicy państwowej i o Straży Granicznej. W projektach uwzględniono wiele postulatów naszej społeczności. Rada Naczelna NRŻZ WOP brała udział w większości posiedzeń Komisji Sejmowych dotyczących przedmiotowych ustaw oraz uczestniczyła w posiedzeniach sejmu RP w czasie ich rozpatrywania. Bardzo zdecydowane działania podjęto o to, aby organami zobowiązanymi do stałego utrzymania przejść granicznych pozostał wojewoda w odniesieniu do drogowych przejść granicznych.

 

   Kiedy w dniu 12 października poseł sprawozdawca Lubieniecki o godz. 9:23 rozpoczął przedstawianie głównych założeń ustawy o ochronie granicy państwa w kuluarach sejmowych przebywali nasi przedstawiciele, byli to: mjr Ryszard Grabowski, kpt. Tomasz Szkliński, kpt. Antoni Multan, kpt. Sławomir Sławiński, kpt. Zbigniew Nowakowski, kpt. Kazimierz Pojęta, kpt. Jerzy Karpienko, kpt. Władysław Malinowski, kpt. Mariusz Sabinicz, kpt. Marek Adamczyk, mjr Józef Gil, por. Janusz Fedko, por. Janusz Syska, por. Andrzej Walczewski32.



Rysunek 2
Karta wstępu dla Andrzeja Walczewskiego - Przewodniczącego Komisji Statutowej NRŻZ WOP - na posiedzenie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 12 października 1990 roku.

   O wkładzie NRŻZ WOP33 w ostateczny kształt ustaw mówili między innymi: pos. Lubieniecki - poseł sprawozdawca ustawy o ochronie granicy państwowej, pos. Kosmalski - poseł sprawozdawca ustawy o Straży Granicznej. Poseł Konopek powołał się na pismo dotyczące administrowania przejściami granicznymi, jakie Rada Naczelna NRŻZ WOP wystosowała do wojewodów. Po trwającej 62 minuty debacie nad przedstawionymi projektami głos zabrał wiceminister Spraw Wewnętrznych pos. Zimowski, który podziękował posłom oraz NRŻZ WOP za wkład, jaki włożyli w przedstawione ustawy. Głosowanie nad poprawkami zgłoszonymi przez posłów rozpoczęło się o godz. 10:35. W trakcie dyskusji posłowie zgłosili dziewięć poprawek do ustawy o ochronie granicy państwowej, z czego sejm przyjął jedną, a oddalił osiem oraz dwie poprawki do ustawy o Straży Granicznej, z czego jedną Sejm odrzucił, a jedną poseł zgłaszający wycofała. O godz. 10:54 zakończono głosowanie nad całością ustaw o ochronie granicy państwowej oraz o Straży Granicznej. Ustawy zostały przyjęte zdecydowaną większością głosów, ponieważ podczas głosowania ustawy o ochronie granicy państwowej na oddanych 272 głosy za treścią ustawy głosowało 266 posłów, a 6 się wstrzymało, natomiast przy głosowaniu ustawy o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej na oddanych 270 głosów za treścią ustawy głosowało 267 posłów, wstrzymało się od głosu 2, a jeden był przeciw. Wyniki te stanowiły o wkładzie, jaki poszczególni członkowie Ruchu włożyli na etapie tworzenia projektów profesjonalnie przedstawiając koncepcje funkcjonowania nowej formacji granicznej parlamentarzystom.

   W dniu 25 października odbyło się plenarne posiedzenie Senatu RP, w którym uczestniczyli: mjr Ryszard Grabowski, kpt. Antoni Multan i kpt. Sławomir Sławiński. W porządku obrad było rozpatrzenie uchwalonych w dniu 12 października 1990 roku ustaw o ochronie granicy państwowej oraz o Straży Granicznej. Ustawom tym, Senat poświęcił ponad 5 godzin gorących i żarliwych obrad. Przedstawiciele Rady Naczelnej szczególnie ciepło przyjęli słowa skierowane pod adresem kadry zrzeszonej w NRŻZ WOP. W wypowiedziach senatorów znalazły się między innymi takie stwierdzenia34:
- sen. Fleszar - "Mimo szeregu nieprawidłowości wśród kadry WOP, znaleźli się w niej jednak ludzie odważni, właściwie pojmujący dobro kraju i dlatego też należy podjąć współpracę z NRŻZ WOP";
- sen. Fenrych - "Są tu na sali przedstawiciele NRŻZ WOP, którzy stanowią zdrowy trzon w tej formacji. Pragną oni, aby Straż Graniczna zrosła się ze społeczeństwem i chcą odzyskać należny im autorytet i pozycję w tym społeczeństwie";
- sen. Wilkowski - "Od początku współpracuję z NRŻZ WOP w Chełmie. Członkowie Ruchu mają głębokie poczucie dobra naszego kraju i dają gwarancję właściwego wprowadzenia w życie rozpatrywanych ustaw";
- sen. Pawłowski postulując przyjęcie ustaw wskazał na nieprawidłowe zjawiska w jednostkach WOP, gdzie "...występują elementy korupcji, walki o przetrwanie ze strony starych struktur kierowniczych". W opinii senatora w ostatnich dniach nasiliły się próby rozbicia NRŻZ, "...który tak wiele pracy włożył w przygotowanie przedstawionych nam przez Sejm ustaw". Aby przeciąć ten stan oczekiwania, zgłosił wniosek o przyjęcie ustaw w całości i bez poprawek.

   Marszałek Stelmachowski zarządził głosowanie za przyjęciem zgłoszonych poprawek wobec ustawy o ochronie granicy państwowej. Wynik głosowania był następujący: za przyjęciem poprawek było 19, przeciw 42, a wstrzymało się od głosu 5 Senatorów. W wyniku odrzucenia przez Senat wszystkich zgłoszonych poprawek wobec ustawy o ochronie granicy państwowej Senat przyjął ustawę bez poprawek. W stosunku do ustawy o Straży Granicznej Marszałek Senatu zarządził głosowanie nad tym, aby ustawę przyjąć bez poprawek. Za przyjęciem wniosku głosowało 39, przeciw 24, a wstrzymało się 5 senatorów. Tym samym wynik głosowania przesądził, iż ustawę o Straży Granicznej Senat uchwalił.

   Po zakończeniu procesu legislacyjnego przystąpiono do tworzenia struktur Straży Granicznej. W dniu 5 listopada 1990 roku Minister Spraw Wewnętrznych decyzją Nr 53/90 powołał Zespół do Opracowania Struktur Straży Granicznej. W skład zespołu weszli: ppłk doc. dr hab. Marek Lisiecki - przewodniczący, płk mgr Ryszard Dobrowolski - zastępca, ppłk doc. dr hab. Stanisław Hoc, pinsp. mgr Krzysztof Kocięcki, pinsp. inż. Marek Deręgowski, płk mgr Eugeniusz Zuziak, płk dypl. Tadeusz Jagodziński, kmdr por. mgr Janusz Kowiranda, kmdr por. inż. Jan Nazarkiewicz, ppłk inż. Piotr Arabski, mjr mgr Ryszard Grabowski, mjr dypl. Zygmunt Staniszewski, kpt. Tomasz Szkliński.

   Narastające niezadowolenie wśród kadry powodowane przedłużającą się niepewnością i brakiem działań reformatorskich spowodowało wystosowanie przez NRŻZ WOP w Przemyślu do wszystkich jednostek WOP apelu, w którym pisano cyt. "...jesteśmy kierowani przez dowództwo pozbawione autorytetu i poważania nowych władz oraz zdolności podejmowania decyzji i obrony naszych interesów na zewnątrz mimo częstych, krzywdzących ataków... Biorąc pod uwagę tą sytuację wyrażamy votum nieufności wobec dowództwa WOP i zwracamy się do Rady Naczelnej i Rad Brygadowych o poparcie naszego stanowiska i podjęcie zdecydowanych działań zmierzających do szybkich zmian na stanowiskach w dowództwie WOP... Chcemy kierownictwa sprawnego, cieszącego się autorytetem i szacunkiem nowych władz RP, zdolnego do podejmowania racjonalnych decyzji oraz obrony naszych interesów i dobrego imienia w oczach społeczeństwa, a także odbudowy aktywności, zaangażowania i zaufania..."35

   W dniu 12 grudnia 1990 roku na spotkaniu kadry dowództwa WOP oraz dowódców brygad, Minister Spraw Wewnętrznych Krzysztof Kozłowski przedstawił Komendanta Głównego Straży Granicznej - podpułkownika docenta doktora habilitowanego Marka Lisieckiego. Na spotkaniu tym oficjalnie został pożegnany Dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza gen. dyw. Feliks Stramik. W imieniu Rady Naczelnej NRŻZ WOP podziękowanie za służbę złożył kpt. Tomasz Szkliński wręczając puchar od członków Ruchu z dedykacją o treści: "Dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza gen. dyw. Feliksowi Stramikowi za odwagę i uczciwość. Niezależny Ruch Żołnierzy Zawodowych WOP".

   W wywiadzie udzielonym dla Rzeczpospolitej opublikowanym w numerze 8 (2743) dnia 10 stycznia 1991 roku Komendant Marek Lisiecki, zarazem szef zespołu, którego zadaniem było przeprowadzenie nakazanej ustawą transformacji WOP w nowoczesną strukturę, powiedział: "...Stajemy się wyspecjalizowaną policją graniczną. Droga do godności funkcjonariusza wiedzie jednak przez weryfikację. Z 23 tysięcy ludzi działających kiedyś w strukturach WOP miejsce w Straży Granicznej znajdą tylko niektórzy. Poprawka posła Jana Rokity zapisana w tekście ustawy określa procedurę: ciągłość pracy zostaje przerwana, zaś chętni do podjęcia pracy w Straży Granicznej składają stosowną prośbę. To zaś wcale nie oznacza, że każde podanie zostanie przyjęte. O jego losach decydują wcześniej wyznaczeni komendanci oddziałów, zwłaszcza zaś działające w tych placówkach władze Niezależnego Ruchu Żołnierzy Zawodowych...."36.

   Jak to wyglądało w rzeczywistości, prześledźmy na przykładzie Bałtyckiego Oddziału Straży Granicznej. Do służby w Straży Granicznej nie przeszło 43 żołnierzy WOP. W rozbiciu na korpusy kadrowe i grupy wiekowe przedstawiało się to następująco37:

 

Korpus kadrowy Na ogólny stan na dzień 18 kwietnia 1991 roku:
Do służby w straży Granicznej nie przeszło:
do 15 lat 15-20 lat 20-25 lat 25-30 lat powyżej 30 lat Razem
Oficerowie starsi - 6 15 6 8 35
- - - 4 7 11
Oficerowie młodsi 73 26 5 2 - 106
- - 3 1 - 4
Chorążowie 31 10 17 6 15 79
1 - 2 3 14 20
Podoficerowie 41 11 5 4 1 62
2 1 3 2 - 8
Razem 145 53 42 18 24 282
3 1 8 10 21 43

 

   Równocześnie z procesem tworzenia struktur Straży Granicznej rozpoczęto proces tworzenia związku zawodowego. W dniu 1 lutego 1991 roku podczas Zjazdu Założycielskiego NSZZ FSG odwołana została Rada Naczelna NRŻZ WOP, a jej funkcję do I Krajowego Zjazdu Delegatów powierzono Komitetowi Założycielskiemu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy Straży Granicznej. Rozwiązując Radę Naczelną Ruchu, Zjazd wyraził jej członkom podziękowanie za reprezentowanie woli żołnierzy WOP w Sejmie i Senacie w czasie tworzenia ustaw. Rada Naczelna była łącznikiem pomiędzy jednostkami WOP, a służbowym kierownictwem, przedstawiając problemy kadry, brała czynny udział w ich rozwiązywaniu. Prezentowała postulaty społeczności WOP w sprawach tworzenia struktur i zadań nowej formacji38.

   W skład wybranego na Zjeździe prezydium Komitetu Założycielskiego NSZZ FSG weszli39: kpt. Mariusz Selke - przewodniczący, por. Adam Pudło, kpt. Lech Grochowski, por. Janusz Syska - wiceprzewodniczący, mjr Romuald Sokołowski, st. chor. Andrzej Siwiec - sekretarze, mjr Władysław Malinowski - skarbnik.

 

   Zjazd przyjął uchwałę w sprawie założenia związku zawodowego oraz uchwalił statut Związku. W trakcie Zjazdu powołano również komisje do spraw opracowania regulaminów działania Związku. Ważność Zjazdu podkreślił fakt obecności w trakcie jego obrad gości w osobach: Henryka Majewskiego - Ministra Spraw Wewnętrznych, Jerzego Zimowskiego - Podsekretarza Stanu w MSW, Krzysztofa Pawłowskiego - senatora ziemi Sądeckiej, Eugeniusza Wilkowskiego - senatora ziemi Chełmskiej, Henryka Michalaka - posła40.

 

   Komitet Założycielski NSZZ FSG został przez Zjazd upoważniony do dokonania rejestracji Związku w Sądzie Wojewódzkim, a także do dokonania niezbędnych w tym postępowaniu uzupełnień i poprawek statutu. Efektem tych prac było postanowienie sądu Wojewódzkiego w Warszawie VII NSREJ Z Z PZ 23/91 z dnia 26 marca 1991 roku o wpisie do rejestru związków zawodowych w dziale "B" pod numerem RZZ-192 Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy Straży Granicznej, działającego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej41.

   W toku prowadzonych prac nad strukturami oddziałów Straży Granicznej Komitet Założycielski NSZZ FSG koordynował działania związane z ustalaniem struktur etatowych poszczególnych jednostek SG oraz analizą potrzeb kadrowych42.

   Jednocześnie Komitet Założycielski NSZZ FSG podejmował działania mające na celu dotarcie do posłów w celu udziału w tworzeniu ustaw: o związkach zawodowych, o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy - stając w obronie na forum rządu i sejmu uprawnień emerytalnych.

   Podejmowano również negocjacje w sprawie zarządzeń finansowych oraz działania zmierzające do ich jak najszybszego podpisania. Był to podstawowy dokument umożliwiający podjęcie działań zmierzających do stworzenia obsady kadrowej, gdyż wielu osobom trudno było podjąć decyzję o służbie w Straży Granicznej, ponieważ nie posiadali wiadomości na temat zarobków w nowej formacji43. W związku ze stale zmieniającymi się terminami podpisania dokumentów finansowych Prezydium Komitetu założycielskiego NSZZ FSG wysłało listy protestacyjne do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej. Jednocześnie Prezydium podjęło decyzję o przeprowadzeniu w dniu 29 kwietnia 1991 roku w godzinach 12:00 - 13:00 akcji ostrzegawczej w oddziałach SG, a w wypadku negatywnych jej efektów rozpoczęcie akcji protestacyjnej prowadzonej do momentu podpisania interesujących dokumentów. W efekcie podjętych działań Minister Spraw Wewnętrznych Henryk Majewski w dniu 29 kwietnia 1991 roku44, a Minister Pracy, Płacy i Polityki Socjalnej w dniu 30 kwietnia 1991 roku podpisał zarządzenia finansowe45.

   Równocześnie Komitet Założycielski NSZZ FSG podejmował działania związane z organizacją struktur związku na szczeblach terenowych i oddziałowych. W efekcie tych działań w dniu 29 czerwca 1991 roku w Warszawie, odbył się I Zjazd Delegatów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego. Pierwszym Przewodniczącym Związku został mjr mgr Zbigniew Chowaniec46.

   16 maja 1991 roku ukazał się rozkaz Ministra Spraw Wewnętrznych o powołaniu Straży Granicznej. Była to data napawająca wszystkich funkcjonariuszy Straży Granicznej dumą z powodu zrealizowania tak ważnego zadania. Wspólnymi siłami udało się stworzyć nową i sprawną formację.


Janusz Fedko
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.


1. Biuletyn Informacyjny Komisji Koordynacyjnej Komitetów Założycielskich Grup Inicjatywnych NZZMO w Gdańsku, Nr 1 z grudnia 1989 roku.
2. Tekst wystąpienia kpt. Tomasza Szklińskiego na Zjeździe Przedstawicieli Grup Inicjatywnych "Ruchu" kadry Zawodowej Wojsk Ochrony Pogranicza - 17.02.1990 roku - Nowy Sącz.
3. Komunikat (apel) Grupy Przedstawicielskiej "Ruchu Obywatelskiego Wojska Polskiego" przy Karpackiej Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza i Jednostce Wojskowej Służby Wewnętrznej w Nowym Sączu.
4. Tekst wystąpienia kpt. Tomasza Szklińskiego.
5. Tamże.
6. Informacja przekazana przez ppłk rez. Zbigniewa Solińskiego.
7. Tamże.
8. Informacja przekazana przez ppłk Mariusza Selke.
9. Uchwała zebrania Niezależnego Związku Żołnierzy Zawodowych WOP powołanego w dniu 01.02.1990 roku.
10. Pismo Ministra Spraw Wewnętrznych gen. broni Czesława Kiszczaka "Do wszystkich funkcjonariuszy i pracowników cywilnych resortu spraw wewnętrznych - Warszawa, 27.11.1989 roku.
11. "Bezpartyjne ale zdyscyplinowane" Głos Wybrzeża, 5 lutego 1990 roku
12. Tamże.
13. Postulaty, które Gdyński Komitet Założycielski Niezależnego Związku Żołnierzy Zawodowych WOP zamierza przedstawić Dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza na spotkaniu w dniu 1990.02.06 - Gdynia 1990.02.06.
14. Apel Gdyńskiego Komitetu Założycielskiego NZZWOP do wszystkich Żołnierzy Zawodowych WOP - telegram Nr 1 z dnia 9 lutego 1990 roku.
15. Telegram Nr 224 z dnia 12.02.1990 roku z Dowództwa WOP - Warszawa.
16. Telegram Nr 9/90 z dnia 12.02.1990 roku Grupy Przedstawicielskiej Ruchu Obywatelskiego TATR - Nowy Sącz.
17. Telegram Nr 11/90 z dnia 13.02.1990 roku grupy Przedstawicielskiej Ruchu Obywatelskiego WP przy Tatrach i Wydziale WSW w Nowym Sączu.
18. Telegram Nr 9/90 z dnia 12.02.1990 roku.
19. Telegram Nr 4 z dnia 15.06.1990 roku GKZ NSŻZ WOP w Gdyni do żołnierzy zawodowych WOP.
20. Pierwszy w wojskach Niezależny Związek Żołnierzy Zawodowych WOP, "Granica" Nr 3 z marca 1990 roku.
21. Telegram Nr 1557 z dnia 14.02.1990 roku nadany przez Sztafeta 27.
22. Telegram Nr 1763 z dnia 17.02.1990 roku nadany przez Zjazd Przedstawicieli Jednostek WOP w Nowym Sączu.
23. Telegram Nr 33 z dnia 02.03.1990 nadany przez Turkus 16.
24. Tamże.
25. Telegram Nr 7 z dnia 27.02.1990 nadany przez Gdyński Komitet Założycielski NZŻZ WOP w Gdyni.
26. Telegram Nr 142 z dnia 03.03.1990 nadany przez przewodniczącego Grupy Inicjatywnej Jesiona.
27. Deklaracja Programowa Niezależnego Ruchu Żołnierzy Zawodowych WOP z dnia 18.03.1990 roku
28. Telegram Nr 269 z dnia 20.03.1990 roku podpisany przez Zjazd NRŻZ WOP - nadany przez Sztafeta.
29. Deklaracja programowa.
30. Telegram Nr 245 z dnia 30.08.1990 roku podpisany przez Turkus-500.
31. Uchwała Rady Naczelnej NRŻZ WOP z dnia 14.09.1990
32. Telegram Nr 105 z dnia 10.10.1990 roku podpisany przez Turkus-500
33. Scenariusz z debaty Sejmowej sporządzony przez por. Andrzeja Walczewskiego w dniu 12.10.1990 roku.
34. Komunikat Prezydium Rady Naczelnej Niezależnego Ruchu Żołnierzy zawodowych WOP z dnia 25 października 1990 roku.
35. Apel San-900 do żołnierzy WOP z sierpnia 1990 roku.
36. Zbigniew Lentowicz, "Uszczelnianie granic przyjaźni" - Rzeczpospolita Nr 8 (2743) z dnia 10 stycznia 1991 r.
37. Pismo przewodniczącego NRŻZ BOWOP do przewodniczącego Prezydium KZ NSZZ FSG, Koszalin, 19.04.1991 roku.
38. Uchwała 2/91 w sprawie odwołania Rady Naczelnej NRŻZ WOP z dnia 1.02.1991 roku
39. Protokół Zjazdu Założycielskiego NSZZ FSG z dnia 1.02.1991 roku, Warszawa.
40. Wykaz osób zaproszonych, którym wręczono na Zjeździe legitymacje Członka Honorowego - załącznik Nr 31 do protokołu zjazdu założycielskiego NSZZ FSG, Warszawa 1.02.1991 roku.
41. Telegram Nr 265 Przewodniczącego Prezydium KZ NSZZ FSG z dnia 26.03.1991 roku.
42. Telegram Przewodniczącego Prezydium KZ NSZZ FSG z dnia 12.03.1991 roku.
43. Pismo Przewodniczącego Prezydium KZ NSZZ FSG do Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, Warszawa, dnia 22.04.1991 roku.
44. Telegram Nr 613 Przewodniczącego Prezydium KZ NSZZ FSG, Warszawa, dnia 29.04.1991 roku.
45. Telegram Nr 617 Przewodniczącego Prezydium KZ NSZZ FSG, Warszawa, dnia 30.04.1991 roku.
46. Telegram Nr 62/91 Przewodniczącego KKW NSZZ FSG, Warszawa, dnia 11.07.1991 r.

 

15 lat NSZZ FSG

   Równocześnie z procesem tworzenia struktur Straży Granicznej rozpoczęto proces tworzenia związku zawodowego. W dniu 1 lutego 1991 roku podczas Zjazdu Założycielskiego NSZZ FSG odwołana została Rada Naczelna NRŻZ WOP, a jej funkcję do I Krajowego Zjazdu Delegatów powierzono Komitetowi Założycielskiemu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy Straży Granicznej. Rozwiązując Radę Naczelną Ruchu, Zjazd wyraził jej członkom podziękowanie za reprezentowanie woli żołnierzy WOP w Sejmie i Senacie w czasie tworzenia ustaw.
   Rada Naczelna była łącznikiem pomiędzy jednostkami WOP, a służbowym kierownictwem, przedstawiając problemy kadry, brała czynny udział w ich rozwiązywaniu. Prezentowała postulaty społeczności WOP w sprawach tworzenia struktur zadań nowej formacji. W skład wybranego na Zjeździe prezydium Komitetu Założycielskiego NSZZ FSG weszli: kpt. Mariusz Selke - przewodniczący, por. Adam Pudło, kpt. Lech Grochowski, por. Janusz Syska - wiceprzewodniczący, mjr Romuald Sokołowski, st. chor. Andrzej Siwiec sekretarze, mjr Władysław Malinowski - skarbnik. Zjazd przyjął uchwałę w sprawie założenia związku zawodowego oraz uchwalił jego statut.
   W trakcie Zjazdu powołano również komisje do spraw opracowania regulaminów działania Związku. Ważność zjazdu podkreślił fakt obecności w trakcie jego obrad gości w osobach: Henryka Majewskiego - Ministra Spraw Wewnętrznych, Jerzego Zimowskiego - Podsekretarza Stanu w MSW, Krzysztofa Pawłowskiego - senatora ziemi Sądeckiej, Eugeniusza Wilkowskiego - senatora ziemi Chełmskiej, Henryka Michalaka - posła. Komitet Założycielski NSZZ FSG został przez Zjazd upoważniony do dokonania rejestracji Związku w Sądzie Wojewódzkim, a także do dokonania niezbędnych w tym postępowaniu uzupełnień i poprawek statutu. Efektem tych prac było postanowienie sądu Wojewódzkiego w Warszawie VII NSREJ ZZPZ 23/91 z dnia 26 marca 1991 roku o wpisie do rejestru związków zawodowych w dziale "B" pod numerem RZZ-192 Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy Straży Granicznej, działającego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.
   W toku prowadzonych prac nad strukturami oddziałów Straży Granicznej Komitet Założycielski NSZZ FSG koordynował działania związane z ustalaniem struktur etatowych poszczególnych jednostek SG oraz analizą potrzeb kadrowych.
   Jednocześnie Komitet Założycielski NSZZ FSG podejmował działania mające na celu dotarcia do posłów w celu udziału w tworzeniu ustaw: o związkach zawodowych, o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy - stając w obronie na forum rządu i sejmu uprawnień emerytalnych. Podejmowano również negocjacje w sprawie zarządzeń finansowych oraz działania zmierzające do ich jak najszybszego podpisania. Był to podstawowy dokument umożliwiający podjęcie działań zmierzających do stworzenia obsady kadrowej, gdyż wielu osobom trudno było podjąć decyzję o służbie w Straży Granicznej, ponieważ nie posiadali wiadomości na temat zarobków w nowej formacji.
   W związku ze stale zmieniającymi się terminami podpisania dokumentów finansowych Prezydium Komitetu założycielskiego NSZZ FSG wysłało listy protestacyjne do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej. Jednocześnie Prezydium podjęło decyzję o przeprowadzeniu w dniu 29 kwietnia 1991 roku w godzinach 12:00 - 13:00 akcji ostrzegawczej w oddziałach SG, a w wypadku negatywnych jej efektów rozpoczęcie akcji protestacyjnej prowadzonej do momentu podpisania interesujących związek dokumentów.
   W efekcie podjętych działań Minister Spraw Wewnętrznych Henryk Majewski w dniu 29 kwietnia 1991 roku, a Minister Pracy, Płacy i Polityki Socjalnej w dniu 30 kwietnia 1991 roku podpisał zarządzenia finansowe.
   Równocześnie Komitet Założycielski NSZZ FSG podejmował działania związane z organizacją struktur związku na szczeblach terenowych i oddziałowych.
   W efekcie tych działań w dniu 29 czerwca 1991 roku w Warszawie, odbył się I Zjazd Delegatów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego. Pierwszym Przewodniczącym Związku został mjr mgr Zbigniew Chowaniec. 16 maja 1991 roku ukazał się rozkaz Ministra Spraw Wewnętrznych o powołaniu Straży Granicznej. Była to data napawająca wszystkich funkcjonariuszy Straży Granicznej dumą z powodu zrealizowania tak ważnego zadania. Wspólnymi siłami udało się stworzyć silną i sprawną formację
   Po wyborze mjr mgr Zbigniewa Chowańca na przewodniczącego związku przed organizacją stało wiele zadań natury organizacyjnej tj. tworzenie od podstaw struktury oddziałowej i terenowej. Nie doszło też, na co się zanosiło i wielu obawiało się tego, do zbiorowych zwolnień w wyniku restrukturyzacji, 30-lat wysługi, przekonań czy przeszłości politycznej. Było to niewątpliwą zasługą działań związkowców na forum parlamentarnym, bądź interwencji w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych lub na innych gremiach . Próbowano w owym okresie odebrać nam resortową służbę zdrowia, bazę wczasową, korzystną emeryturę (w porównaniu do powszechnej), prawo do mieszkań i inne, ale wspólnie z innymi związkami działającymi w resorcie NSZZ FSG nie dopuścił do niekorzystnych zmian. Przyjęto zasadę, że musimy bronić funkcjonariuszy w sprawach indywidualnych, gdy nie można tego załatwić w Oddziale (Ośrodku), i na tej niwie doprowadzono do zmiany kilkudziesięciu decyzji kadrowych, głównie w okresie kiedy Komendantem Głównym był Pan Wojcieszczuk. Hołdowano jednakże zasadzie, że nie broniono funkcjonariuszy, którzy swoim postępowaniem złamali prawo w sposób rażący bądź naruszyli poważnie zasady etyczno-moralne.
   Następnym głównym zadaniem KKW było opiniowanie tworzonych aktów prawnych. Konsultowano je w jak najszerszym gronie. We wstępnej fazie działania organizacji zauważało się pewną pasywność przewodniczących oddziałowych w zakresie terminowości i ilości przesyłanych opinii. Działalność związkowa nie może doprowadzić do pogorszenia warunków pracy z tego tytułu, jednak zauważalny był brak śmiałości w niektórych poczynaniach kolegów. Podczas tej pierwszej organizacyjnej kadencji do wyróżniających się pracą związkowców należeli Mieczysław Płatek, Leszek Janczy, Wiesław Rusak.
   Wielki wkład w przygotowanie organizacyjne i przeprowadzenie II Zjazdu naszego związku wnieśli Wiesław Małaszyński i Krzysztof Bocianiak. Za gospodarkę finansową związku odpowiadał Wojciech Proch- Skarbnik. KKW, który rzetelnie prowadził związkowe finanse.
   Obok wielu nowych inicjatyw do bardzo udanej należy zaliczyć zorganizowanie i przeprowadzenie I Spartakiady Sportowej Straży Granicznej, której głównym inicjatorem i organizatorem był Henryk Sikora.
   Związek nasz był też inicjatorem i głównym inspiratorem zmian strukturalnych Straży Granicznej. Wyłoniony ze składu Krajowej Komisji Wykonawczej zespół w składzie Stanisław Mika, Wiesław Małaszyński, Wiesław Rusak i Ryszard Dziedzwiedzki opracowali i przedstawili Komendantowi Głównemu projekt, który w dużej części został przyjęty.
   Bardzo dużo czasu i sił zabrały nam działania związane z doprowadzeniem do uchwalenia nowej ustawy emerytalnej, sprawa przeciągała się, gdyż zmieniali się często posłowie i ciężko było sfinalizować prace nad ustawą. W dużym stopniu związek brał udział nad nowelizacją ustawy o Straży Granicznej - niestety koniec kadencji nie pozwolił sfinalizować prac. Było to już zadanie dla nowej Krajowej Komisji Wykonawczej.
   Nie tylko zmieniał się Parlament, zmieniali się też Komendanci Główni, Zastępcy i Dyrektorzy Biur jednakże współpraca z ówczesnym kierownictwem służbowym układała się pomyślnie. Komendant Wojcieszczuk poważnie traktował związek w atmosferze wzajemnej współpracy NSZZ FSG prezentowała zasadę współkierowania i współodpowiedzialności za losy naszej formacji.
   Jedynym może niepowodzeniem była nierozwiązana sprawa czasu pracy i służby lecz to było zadanie dla następnych władz związku. W trakcie pierwszej kadencji zmieniali się często Ministrowie SW, z którymi różnie układały stosunki na linii związek - resort.
   Właściwie układała się współpraca z innymi związkami działającymi w MSW. Najbliższymi były związki policyjne. Jednak tam też dochodziło do kilku zmian w kierownictwie i zmian orientacji. Forsowany od przeszło dwóch lat pomysł utworzenia Federacji Związków Zawodowych w MSW nie znalazł natenczas uznania.
   Na potępienie zasługuje również fakt, że część organizacji oddziałowych nieterminowo odprowadzało składki oraz niewłaściwie też postępowało z funduszami w Zarządach Oddziałowych lecz był to etap początkowy, gdzie wszyscy uczyli się idei samorządności zawodowej również w sferze finansowej. Dało to jednak sygnał do aktywizowania prac komisji rewizyjnych na wszystkich szczeblach organizacji.
   Podczas drugiej kadencji w latach 1994-1997 Przewodniczącym KKW NSZZ FSG został wybrany ppłk mgr Mieczysław Płatek. W okresie sprawowania II kadencji Prezydium KKW realizowało uchwały podjęte na III Krajowym Zjeździe Delegatów NSZZ FSG oraz sprawy i problemy wynikające z funkcjonowania Straży Granicznej i Związku.
   Na III Krajowym Zjeździe Delegatów NSZZ FSG zostało podjętych 20 uchwał z tego 8 dotyczących zadań do wykonania przez Prezydium KKW. Pozostałe miały charakter proceduralny oraz dotyczyły zmian w statucie NSZZ FSG.
   W przypadku uchwał Nr 6 i 11 Prezydium wystąpiło do Komendanta Głównego Straży Granicznej o przydział mieszkania na potrzeby związku oraz w sprawie ustanowienia dysponentami środków finansowych III stopnia Komendantów Dywizjonów Morskich.
   W pierwszym przypadku ze względu na występujące braki mieszkaniowe w Warszawie Komendant Główny SG przydzielił pokój w Internacie przy ul. 17 Stycznia Przewodniczącemu Związku. Natomiast w przypadku uchwały Nr 11 z uwagi na konstrukcję ustawy o kształtowaniu środków budżetowych państwa dysponentem III stopnia środków finansowych jest Komendant Oddziału. Ustawodawca określił dysponentów środków finansowych w związku z czym brak jest możliwości zrealizowania uchwały. Pozostałe uchwały zostały zrealizowane.
   Związek uczestniczył w pracach legislacyjnych dotyczących ustaw oraz aktów prawnych w komisjach sejmowych. Były to następujące ustawy:
1) Ustawa o Straży Granicznej, która została znowelizowana Ustawa z dnia 23 sierpnia1996 r.,
2) Ustawa emerytalna dla służb mundurowych resortu MSW i SW,
3) Ustawa o kształtowaniu środków budżetowych,
4) Ustawa o zabezpieczeniu socjalnym,
5) Ustawa o ubezpieczeniach społecznych.
   We wszystkich przypadkach Komisje Sejmowe w większości uwzględniły propozycje przedstawione przez przedstawicieli Związku. Ponadto wydano w MSWiA oraz SG wiele aktów prawnych dotyczących funkcjonowania Straży Granicznej, w powstawaniu tychże związek aktywnie uczestniczył i je opiniował. Przedstawiciel Związku w osobie Przewodniczącego uczestniczył w pracach Komisji Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodarczych. Starania związku doprowadziły do wyłączenia służb mundurowych z ogólnych zasad kształtowania środków na płace w sferze budżetowej. Powodem takich działań ze strony Związku były pogarszające się relacje płacowe sfery budżetowej w stosunku do sfery produkcyjnej. Środki przeznaczone na płace dla grup zawodowych tzw. mundurowych były obliczane w stosunku do do średniej w sferze budżetowej a nie średniej krajowej. Niewątpliwym sukcesem owej kadencji było wypracowanie zmodyfikowanego kształtu statutu NSZZ FSG.
   Niestety mała widoczność związku w terenie oraz kwestia braku systemu przepływu informacji spowodowała, że podczas tej kadencji nieznacznie wzrastała ilość członków związku.
   W czerwcu 1997r. na zjeździe w Koszalinie Przewodniczącym KKW NSZZ FSG został wybrany kmdr por. mgr inż. Wiesław Świątecki. W czasie III kadencji dla usprawnienia prac biura związku oddelegowano z Biura Kadr i Szkolenia KGSG panią Anię Sieczko. Ponadto biuro KKW na koszt komendy wyposażono w komputer z drukarką oraz faks. Miało to usprawnić znacznie prowadzenie dokumentacji i funkcjonowanie biura.
   Podczas tej kadencji pilotowano następujące przedsięwzięcia:
1. Zawnioskowano o zmianę zapisu w ustawie o SG dotyczącego ilości dni urlopu wypoczynkowego.
2.Monitowano w sprawie terminowości wypłat ekwiwalentów za kwaterę , urlopowego i nagrody rocznej.
3.Przywrócono tzw. ryczałt dewizowy dla funkcjonariuszy SG dokonujących kontroli ruchu granicznego poza granicami RP.
   Nie zmierzono się jednakże z problematyką nadgodzin oraz ochroną prawną funkcjonariusza i odłożono te tematy na przyszłość.
   Niewątpliwym osiągnięciem III kadencji była kwestia wypracowywania w porozumieniu z ministrem SW i A Markiem Biernackim tzw. motywacyjnego systemu płac. Przyniosło to w efekcie wzrost mnożnika z 1,82 do 1,96 a więc o wielkość nie notowaną dotychczas.
   Na wyróżnienie w pracach KKW III kadencji zasługuje niewątpliwie osoba Henryka Jankowskiego - Przewodniczącego Komisji finansowej KKW oraz Czesława Zawady - Wiceprzewodniczącego KKW zaangażowanego w 1997r. W pomoc ofiarom powodzi - naszym funkcjonariuszom i pracownikom cywilnym.
   Wobec zagwarantowanego ustawowo prawa do lokalu i wobec całkowitego braku budownictwa resortowego próbowano powołać TBS Straży Granicznej. Niestety wobec zmiany wymogów finansowych i rejestrowych pomysł nie doczekał się realizacji. Zaangażowanie związku w idee budowy Branżowej Kasy Chorych spowodowało w późniejszym okresie rozczarowanie przyjętymi rozwiązaniami i doprowadziło do przejścia części kolegów do kas regionalnych.
   W skutek działań polityków do zmiany obowiązujących przepisów emerytalno-rentowych w celu zahamowania tych tendencji przy udziale związku złożono w Sejmie społeczny projekt zmian w ustawie emerytalnej służb mundurowych zakładający nie płacową lecz cenową waloryzację rent i emerytur. W latach 1999-2001 na wniosek Przewodniczącego KKW wyróżniono 25 funkcjonariuszy reprezentujących wszystkie oddziały SG. W 2000 r. Po objęciu nadzorem naszej formacji przez Podsekretarza Stanu w MSWiA Piotra Stachańczyka odbywały się co pewien czas spotkania przedstawicieli KKW NSZZ FSG w ministerstwie, gdzie poruszano problemy dotyczące naszego środowiska.
   Na V Krajowym Zjeździe Delegatów NSZZ FSG w Gdańsku Przewodniczącym KKW wybrano mjr. mgr. Jacka Zakrzewskiego. Uchwały podjęte na V Zjeździe zostały zrealizowane, przy czym jak wiemy najwięcej problemów i emocji towarzyszyło uchwale dotyczącej rejestracji Statutu w Sądzie Rejonowym oraz dokonania wpisu związku do Krajowego Rejestru Sądowego. Pomimo problemów i perturbacji natury prawno-proceduralnej NSZZ FSG został wpisany do KRS-u pod pozycją 0000216447 i zarejestrowany został Statut NSZZ FSG.
   Efektem powyższego było zwołanie uchwałą KKW nr.73 z 3.04.2003r na wniosek pięciu organizacji związkowych /Lubań, Racibórz, Nowy Sącz, Kętrzyn-oddział oraz Chełm/ Zjazdu Nadzwyczajnego, który w dniach 24-25.04.2003r odbył się w m. Ustroń.Zjazd wybrał nowe władze Prezydium w składzie 11 osobowym, którym ponownie miałem przyjemność kierować. Należy tutaj wspomnieć o niezrozumiałym nie pogodzeniem się z demokratycznym wyborem nowych władz związku przez organizacje które podjęły uchwały o zwołaniu Nadzwyczajnego Zjazdu /oprócz Chełma/ poprzez opuszczenie po pierwszym dniu obrad sali konferencyjnej. Od tej chwili do czasu rejestracji KRS-u przedstawiciele tych organizacji nie brali czynnego udziału w pracach KKW. Ich praca opierała się na pisaniu pism do sądu i prokuratora o unieważnienie Zjazdu i uznaniu za nieprawne, wybrane demokratycznie na zjeździe, nowe władze związku. Jak się później okazało zwyciężyła prawda i sąd jak i prokuratura nie dopatrzyły się żadnych uchybień ze strony Zjazdu jak i nowych władz związku.
   Kadencja KKW po V zjeździe trafiła na niesprzyjające i trudne warunki pracy i płacy od czasu powstania NSZZ FSG.
   W końcu 2001 r dowiedzieliśmy się, że budżet państwa posiada ogromną dziurę wartości ok. 40 mld. zł. Celem ratowania sytuacji dokonywano blokad środków finansowych. W SG uczyniono to kosztem świadczeń socjalnych weszliśmy w spór zbiorowy z Komendantem Głównym SG. Po dwutygodniowych negocjacjach zostało podpisane porozumienie o jego zakończeniu na mocy którego zostały wypłacone wszystkie zablokowane świadczenia. Ponadto, w wyniku porozumienia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podpisał 13.12.2001 r. wstrzymane w XI awanse na stopnie oficerskie, jak również rozpoczął się proces rozwiązywania problemu nadgodzin. Pomimo trudności finansowych w 2002 r. wszystkie płatności należne funkcjonariuszom były wypłacane o czasie a nawet i przed.
   Od maja 2002r rozpoczęliśmy działania w celu uzyskania środków finansowych na wzrost uposażeń dla funkcjonariuszy SG oraz na 625 dodatkowych etatów w ramach uzawodowienia formacji. Niestety w październiku okazało się, że w projekcie budżetu na 2003 r. zabrakło środków finansowych na te cele /przyjęto wzrost uposażeń w całej sferze budżetowej o 4%. Dnia 12.10.2002r KKW wystąpiła z listem otwartym do Premiera RP, w którym stanowczo przedstawiła żądania związku i określiła ostateczny termin ich realizacji. Równolegle nastąpiło medialne nagłośnienie powyższych spraw.
   Wynikiem naszych działań było spotkanie delegacji KKW z Sekretarzem Stanu w MSWiA Panem Zbigniewem Sobotką, które zakończyło się podpisaniem Komunikatu w którym zawarto zapisy o dążeniu Pana Ministra do kontynuacji motywacyjnego systemu płac w SG w latach następnych, w zależności od możliwości finansowych państwa. Dodatkowo Minister Sobotka zobowiązał i polecił Komendantowi Głównemu SG znalezienie doraźnych rozwiązań finansowych dla najniżej uposażonych funkcjonariuszy SG na 2003 r. oraz docelowego rozwiązania problemu nadgodzin.
   Na tej podstawie komisja finansowa powołana przez KKW przedstawiła Komendantowi Głównemu SG takie propozycje, które Komendant Główny SG zatwierdził. Przypomnę, że te propozycje to:
- przejście kontrolerów z grupy uposażenia zaś. 03 na 04,
- 20 zł na wzrost dodatków służbowych w przeliczeniu na jednego funkcjonariusza, z przeznaczeniem dla funkcjonariuszy. w grupach 01-04,
- dodatkowe 3 mln zł na zapomogi.
- ponadto w grudniu KG SG przeznaczył jeszcze 300 tys. na zapomogi.
   Dzięki m.in. działaniom związku Sejm RP przeznaczył środki w ramach rezerwy celowej na 625 limitów dla SG. Kolejną sprawą ukazującą ciężki okres pracy związkowej było wprowadzenie w SG III etapów reorganizacjii zachowanie tym samym funkcjonariuszom w ramach naszych interwencji grup uposażenia na podstawie art. 107 ust.2 ustawy o SG. 16.01.2003r decyzją nr 6 MSWiA powołał Zespół do dokonania analizy i oceny warunków służby funkcjonariuszy Policji, SG i PSP w pracach którego braliśmy czynny udział.
   Z powodu braku realizacji wniosków zawartych w sprawozdaniu z prac Zespołu, związki zawodowe służb mundurowych działających w MSWiA wystosowały pismo do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z żądaniem ich wykonania. Dnia 9.09.2003 r. odbyło się spotkanie z Panem Ministrem Janikiem, na którym zostaliśmy poinformowani o braku w budżecie na 2004 r. środków na wzrost uposażeń funkcjonariuszy służb mundurowych MSWiA. W związku z powyższym wszystkie związki postanowiły w dniu 23.09.2003 r. zorganizować pikietę przed Kancelarią Prezesa Rady Ministrów.
   Dnia 30.09.2003r zawiązuje się Międzyzwiązkowy Komitet Protestacyjny Policji, SG i PSP i z tym samym dniem KKW NSZZ FSG wszczyna spór zbiorowy z Komendantem Głównym SG gen. Klimowiczem żądając m.in. wzrostu mnożnika kwoty bazowej, rozwiązania problemu nadgodzin oraz realizacji wniosków wypracowanych przez Zespół MSWiA. W terenie powstają WKP które oflagowują jednostki organizacyjne i samochody służbowe, organizowane są spotkania z parlamentarzystami i konferencje prasowe na których przekazuje się sytuację w poszczególnych formacjach i wspólne żądania. Pragnę w tym miejscu przypomnieć, że w niektórych oddziałach miały miejsce próby ściągania flag związkowych oraz inne przejawy naruszenia praw związkowych. Odbywały się również pikiety przed Urzędami Wojewódzkimi. MKP podjął historyczną decyzję o zorganizowaniu w dniu 16.12.2003r wspólnej manifestacji przed Sejmem RP w której udział wzięło około 3 tys. funkcjonariuszy.
   W czasie kiedy funkcjonariusze SG protestowali na ulicach Warszawy koledzy z niektórych organizacji związkowych spotkali się w Komendzie Głównej SG z Panem gen. bryg. T. Frydrychem , pokazując w ten sposób dezaprobatę dla działań w imię interesów płacowych środowiska SG. Dnia 14.01.2004r Senat RP przyjmuje poprawkę nr 48 do budżetu państwa o dotyczącą przesunięcia 50 mln z oszczędności z obsługi zadłużenia na płace w Policji SG i PSP. Na posiedzeniu w dniu 23.01.2004 r. Sejm RP przyjmuje poprawkę Senatu RP o powyższej treści art. 48. Pod koniec VIII 2004 r. Minister Finansów potwierdza, że oszczędności wystąpiły i dnia 16.09.2004 r. przekazuje środki finansowe na wzrost uposażeń funkcjonariuszy od 1.10.2004 r. ze skutkami przechodzącymi na 2005 r. Był to wielki sukces związków zawodowych.
   Następnie przystąpiliśmy do prac nad rozporządzeniem MSWiA w sprawie uposażeń funkcjonariuszy SG. Po wielodniowych negocjacjach doszliśmy ze stroną służbową do kompromisu w wyniku którego funkcjonariusze w grupach 01-10 otrzymali średnio 80-90 zł plus wysługa plus przejście funkcjonariuszy w służbie stałej z II do I kategorii uposażenia plus 3% podwyżki inflacyjnej. Ponadto po raz kolejny zwiększone zostały o 3 mln środki na zapomogi w 2005r.
   Po wielu miesiącach trwania sporu zbiorowego i pięciu turach negocjacji w dniu 24.03.2004 r. podpisano w imieniu KKW Porozumienie z Komendantem Głównym SG o jego zakończeniu. Większość jego zapisów została zrealizowana, choć należy stwierdzić że nastąpiło to z wielkimi oporami. Zostały jeszcze dwa punkty do zrealizowania tj. opracowanie ścieżki kariery zawodowej funkcjonariusza który znajduje się w fazie opiniowania oraz proces oddawania naliczonych z inicjatywy związku nadgodzin od 1995 r. i zmian rozporządzenia MSWiA w sprawie rozkładu czasu służby.
   W zmianach do Ustawy o SG wywalczyliśmy korzystne zapisy dla funkcjonariuszy SG, takie jak: zmiana zapisu art. 124 dotyczącego zasiłku pogrzebowego, wypłata ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas służby, od momentu wejścia w życie ustawy, możliwość ponownego po 6-ciu miesiącach delegowania funkcjonariusza dopiero po 2-ch latach od jego zakończenia oraz zwrotu kosztów przez SG poniesionych przez funkcjonariusza na adwokata w przypadku jego uniewinnienia.
   Bardzo ważną datą w historii NSZZ FSG jest 9.02.2005 r. - dzień wstąpienia naszego związku do Centrali Związkowej, Forum Związków Zawodowych, dzięki czemu w myśl ustawy o związkach zawodowych staliśmy się organizacją w pełni reprezentatywną. Uczestnictwo w strukturach FZZ stwarza nam nowe możliwości od udziału w zespołach w ramach komisji trójstronnej i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego do korzystania ze środków europejskich w różnego rodzaju szkoleniach.
   Bardzo ważnym i jasnym punktem w działalności KKW po V zjeździe była działalność medialna związku oraz kwartalnik związkowy. Od 2003 r. funkcjonuje związkowa strona internetowa wraz z forum dyskusyjnym. Powołano kwartalnik "Na naszej Rubieży", którego redaktorem naczelnym jest wiceprzewodniczący KKW NSZZ FSG kolega Andrzej Jurkiewicz
   Od I 2002 r., czyli praktycznie od początku obecnej kadencji KKW wydaje kwartalnik związkowy jest jedynym wydawnictwem prasowym w SG. Jego wydawanie uzależnione jest od naszych możliwości finansowych, dlatego nie jest wydawany co kwartał. Jesteśmy przekonani, że nowe wybrane władze będą kontynuować jego wydawanie. Ponadto w latach 2003-2005 wydaliśmy kalendarze związkowe, które cieszyły się dużym powodzeniem.
   Również ważnym punktem w działalności KKW jest utworzony w 2003r Fundusz Prawny, do którego wpływają środki prowizyjne z PZU SA Życie. Jego środki są przeznaczane do zasięgania opinii prawnych jak i też do ochrony prawnej funkcjonariuszy.
   Ponadto, idąc na przeciw zapotrzebowaniu funkcjonariuszom SG, w dniu 13.12.2003r, została podpisana przez KKW poprzez naszego brokera Europejskie Konsorcjum Ubezpieczeniowe umowa z firmą ubezpieczeniową Hestia na ubezpieczenie OC i ochrony prawnej dla funkcjonariuszy SG. Obecnie ubezpieczonych jest w tym programie ok.2500 funkcjonariuszy z tendencją wzrastającą.
   Za pozytywny objaw należy również uznać szkolenie z zakresu prawa i kodeksu pracy w II 2004r w Zakopanym oraz szkolenie organizowane w XI 2004r. w Wildze z aktów wykonawczych obowiązujących w SG w porównaniu z kodeksem pracy.
   Na plus należy również zaliczyć fakt odstąpienia przez stronę służbową od badań psychofizjologicznych w stosunku do kandydatów na wyższe stanowiska służbowe i na kursy oficerskie a także zwiększanie ilości miejsc na te kursy. Niestety pomimo dużych wysiłków nie udało nam się doprowadzić do zmiany obowiązującego modelu szkolenia. Naszym zdaniem jest on niesprawiedliwy i nie dostosowany do aktualnych realiów służby w SG. Zakupione zostały i przekazane do zarządów oddziałowych odznaki związkowe. Na budynku Komendy Głównej SG została powieszona tablica związkowa oraz został zaakceptowany projekt medalu "za zasługi dla NSZZ FSG". Te inicjatywy połączone z działalnością medialną związku przyczyniają się do podkreślenia naszej obecności nie tylko w SG.
   Poczyniliśmy też pierwsze kroki w kierunku nawiązania współpracy z bratnimi organizacjami działającymi w innych krajach UE. Wielokrotne robocze spotkania z DpolG zakończyły się podpisaniem porozumienia o wzajemnej współpracy. Odbyliśmy również dwa spotkania z kolegami z Litwy.
   Wielkim sukcesem organizacyjnym i sportowym zakończyły się organizowane w I 2005 r. przez KKW, Centralne Mistrzostwa Straży Granicznej w halowej piłce nożnej. Koledzy z Nadbużańskiego OSG stanęli na wysokości zadania i wysoko podnieśli poprzeczkę dla następnych potencjalnych organizatorów imprez. Serdeczne podziękowania należą się szczególnie Andrzejowi Omiotkowi - Przewodniczącemu ZO NOSG, który włożył wiele pracy i profesjonalizmu organizacyjnego. Związek był również współorganizatorem I Regat o Puchar Komendanta Głównego w Giżycku.
   Oprócz oczywiście gamy sukcesów nie sposób wspomnieć o pewnych niedomaganiach. Są nimi zasadniczo uporczywe uchylanie się terminowego płacenia składek na rzecz KKW przez dwie organizacje. Chciałoby się aby spływało więcej opinii z terenu dotyczących opiniowania aktów prawnych
   Mimo skomputeryzowania biura, zwolnienia ze świadczenia pracy wiceprzewodniczącego KKW Andrzeja Jurkiewicza, ogrom zadań i planów oraz ciągłe podwyższanie poprzeczki powoduje, iż mamy wiele pracy i zamierzeń na niwie ochrony prawnej, działalności wydawniczej i publicystycznej, współpracy międzynarodowej oraz ubiegania się w przyszłości samodzielnie lub w ramach FZZ o środki z Funduszy UE na przedsięwzięcia szkoleniowe i wydawnicze.
   Dominują nas również sprawy bieżące związane z nowelizacją ustawy o SG oraz walka o kwestie płacowe jako zadanie pierwszoplanowe.
   Przy okazji podsumowania pewnego okresu działania naszego związku należałoby wyróżnić oprócz wcześniej wymienionych kolegów jeszcze następujących działaczy związkowych: Grzegorza Zygnera, znanego wykładowce, wychowawce młodego pokolenia w SG - za pracę w Komisji Negocjacyjnej oraz Radzie Funduszu Prawnego, Henrykowi Jankowskiemu - działaczowi wieloletniemu, znamienitemu i wyczulonemu na interes finansowy funkcjonariuszy za wielki wkład wniesiony w prace komisji finansowej, Robertowi Zawiszy - obecnie wykładowcy długololetniemu działaczowi, odważnemu publicyście za wkład w rozwój naszej organizacji, Mariuszowi Tylowi - zasłużonemu działaczowi, animatorowi współpracy ze związkami BGS oraz Zdzisławowi Główce młodemu i aktywnemu działaczowi za twórczą aktywność i pomoc w wielu przedsięwzięciach.

   
opracował: A. Jurkiewicz